John Knöps & Anna de Campos dos Santos
 Ricardo&Fabienne    Chris&Petra    Ewoud&Esther   Jan&Miralda   Raimond&Brenda   Koos & Edith    Roy&Lenny    John&Joke   Raymond&Linda   Cees&Amber   Bert&Lina   Marco&Danielle   Robert&Jolanda   Michel&Andrea    Dennis&Monique    Ivo&Patricia   Ferry&Jacqueline   Jacco&Thea   Arjen&Liesbeth   Cees&Ria   Henk&Joke   Gerard&Marga   Michel&Evelien   Peter&Sandra   Koen&Krista   Ares&Jessica   Reinier&Delphine   Ralph&Linda   Andreas&Sandra   Rob&Natalie   Hendrik&Petra   Harry&Wilma   Richard&Jennifer   Jeffrey&Leonie    Jan&Ingrid   Remco&Sandra   Ron&Leonie   Gijsbert&Miranda   John&Conny    Paul&Gerdi   Nicky&Nancy    Sandor&Hilda    Andre&Sylvana   Jorrit&Natasja   Jerry&Anouk    Raymond&Wendy   Marcel&Ryanne   Raimond&Anoeska   Wilfred&Linda   JanWillem&Michaëla   Martin&Nirosha    Leon&Bianca    Sjors&Dominique   Martijn&Nicolette   Hans&Sylvia   Dennis&Elline   Mark&Daniëlle   Ad&Larisa   Arvid&Claudia   John&Anna    John&Sabrina   Joziene&Esma   Remon&Angela   Stefan&Leyla   Dolf&Janna   Dolf&Janna    Kevin&Linda   JanCarel&Idaline   Erwin&Dorien   Leon&Corinne   Martin&Marja   Kevin&Lisanne   Erwin&Cindy    Kevin&Brigitte   Lo&Serbeth   Maarten&Marga 

Het was een zenuwachtige bedoening op de Lindehof 10 in Dirksland, vrijdag 7 augustus 2009. Zelfs paps Knöps was wat uit zijn doen. Het is niet niks natuurlijk als je enige zoon de stap maakt naar het gemeentehuis. En bij Anna was alles tip-top voor elkaar op de Berkenhof. Niemand heeft haar nog gezien (wat een mooi vak heb ik toch als bruidsfotograaf, je staat toch maar weer vooraan) zelfs het bruidsboeket was geheim gebleven. En omdat de huize tegenover elkaar staan, haalt Anna haar John op. Waar de familie en vrienden, alles op de eerste rang, konden bekijken hoe die twee letterlijk in elkaars armen vielen. Zo het ijs was gebroken. John en Anne wilden de dag als een verjaardag laten verlopen, een soort feestje, dus alles onder controle en vooral gezellig en niets overhaast. Het werd dus een heel relaxte dag. De foto's die alles moesten vastleggen als een soort snap- shots zonder poseren. Wel was er één verzoek. Van alle gasten een portretfoto, dus heeft de fotograaf daar wat meer aandacht aan besteed dan je normaal zou doen bij bruidsfotografie. Normaal staat deze toch in het middelpunt van de dag, maar John en Anne wilden een mooie foto hebben van hun beste vrienden en familie. Maar dat is allemaal voor later. Eerst gaan we naar het gemeentehuis van Dirksland, dus alle familie voorop. Wij maken nog een foto en gaan dan ook, zodat de familie en vrienden allemaal ruim de tijd hebben om zich op te stellen op het bordes, zodat ze niets hoeven te missen.

En dan gaan wij ook ook naar de Voorstraat in Dirksland waar de bode Renate Sluis al klaar stond en voor iedereen een plaatsje heeft gereserveerd. Ik heb van Renate ook haar trouwdag een paar jaar geleden al (2002) mogen vastleggen en het is altijd leuk om oud bruidsparen weer te ontmoeten in een heel andere omgeving. Als iedereen zijn plaatsje heeft gevonden, komt de ambtenaar van de burgerlijke stand Kees Otte binnen met het bruidspaar. Kees is eigenlijk al met pensioen, maar als een bruidspaar specifiek om hem vraagt dan is hij present. Want door zijn ervaring weet hij de levensverhalen van de twee, met leuke anekdotes, fantastisch te vertalen tot een boeiend verhaal, met en af en toe een glimlach van herkenning door de zaal. Maar dan komt toch het belangrijkste moment van de dag het ja-woord en de kus. Daar houden we het even met z'n allen niet droog. Heerlijk dat emotionele gedeelte vooral natuurlijk voor de fotograaf. Plaatjes vol emotie met van die natte kijkers, die willen we zien. Dan komt het bruidsmeisje Luna van anderhalf jaar met de ringen en dat is best eng allemaal. Al die mensen, die plotseling allemaal de aandacht alleen voor jou hebben. En dan moet er nog een foto van gemaakt worden ook. Maar met wat hulp van mama komt alles dik voor elkaar. De ringen worden bij elkaar om de vinger geschoven en gelukkig passen ze. De handtekeningen gezet. Natuurlijk ook door de getuigen en als laatste de ambtenaar, om dit alles te bevestigen en officieel te maken. We maken nog een groepsfoto op het bordes en dan met z'n allen naar Melisant waar Marcel van Suijlekom van Golf restaurant Roxenisse, zoals altijd weer, alles keurig voor elkaar heeft. Weet niet of Joke, zijn moeder met haar interieuradvies bureau hier een handje in heeft, die natuurlijk als geen ander weet hoe je een ruimte moet aankleden, maar het zag er weer perfect uit. Alles in paarse tinten doorgevoerd van schilderij tot bloemstukken net als de gasten en bruidegom. De glazen, servetten, gereedschap voor de taart aan te snijden, overal stonden de namen in gegraveerd of ingedrukt. 
 
Dan weet je als gastheer, hoe je je gasten moet ontvangen en kan de rest van de dag niet meer stuk. Na de rondleiding langs de tafels en paludes waar zo dadelijk tijdens het fotograferen de opgemaakte schalen zullen worden neergezet, gaan wij eerst naar buiten om de familie en vrienden op de foto te zetten. Een mooi plaatje van alle genodigden is heel belangrijk voor John en Anne, dus daar zijn we wel even mee bezig. Maar na een half uurtje wordt het groepje op de golfbaan steeds kleiner en het tumult op het terras steeds luider. 

Iedereen die klaar is bij de fotograaf gaat naar een drankje toe op het terras, dus het gaat best wel snel. Of dat nu komt omdat ze dorstig waren, of dat iedereen zo goed meewerkten, dat vragen we nog wel eens aan de fotograaf. Dan zijn wij ook aan de beurt voor een versnapering en na ons drankje hebben we nog een half uurtje om op de golfbaan nog wat plaatjes te schieten, om het boek voor later te vullen. We staan flink in de weg en zolang we geen force horen, blijven we gewoon door fotograferen. Soms wel eens een mopperend stel, die de laatste hole missen op hun lijstje, maar als ze het bruidspaar zien en dat we maar een half uurtje hebben voor de fotoshoot krijgen we alle medewerking. En dan rukt Marcel ons toch echt richting taart, die moet worden aangesneden. Dat lukt natuurlijk allemaal prima met zo'n begeleiding, dan nog de champagnetoast in de rook met vuurwerk. 
Fantastisch voor de sfeer. Met de taart en champagne is niets mis mee, zo te zien en iedereen zit weer op het terras na te genieten. En dat was geen straf, want het was er heerlijk vertoeven. Het weer werkte dan ook prima mee vandaag. Gelukkig niet zo drukkend warm als het de vorige dagen was geweest. Dan eerst lekker eten en kon het feesten beginnen. Het zal nog tot laat rumoerig zijn daar, aan en op de golfbaan.

John en Anna van harte gefeliciteerd en heel veel geluk toegewenst.