Kevin van Leyden & Brigitte Verschoor
 Ricardo&Fabienne    Chris&Petra    Ewoud&Esther   Jan&Miralda   Raimond&Brenda   Koos & Edith    Roy&Lenny    John&Joke   Raymond&Linda   Cees&Amber   Bert&Lina   Marco&Danielle   Robert&Jolanda   Michel&Andrea    Dennis&Monique    Ivo&Patricia   Ferry&Jacqueline   Jacco&Thea   Arjen&Liesbeth   Cees&Ria   Henk&Joke   Gerard&Marga   Michel&Evelien   Peter&Sandra   Koen&Krista   Ares&Jessica   Reinier&Delphine   Ralph&Linda   Andreas&Sandra   Rob&Natalie   Hendrik&Petra   Harry&Wilma   Richard&Jennifer   Jeffrey&Leonie    Jan&Ingrid   Remco&Sandra   Ron&Leonie   Gijsbert&Miranda   John&Conny    Paul&Gerdi   Nicky&Nancy    Sandor&Hilda    Andre&Sylvana   Jorrit&Natasja   Jerry&Anouk    Raymond&Wendy   Marcel&Ryanne   Raimond&Anoeska   Wilfred&Linda   JanWillem&Michaëla   Martin&Nirosha    Leon&Bianca    Sjors&Dominique   Martijn&Nicolette   Hans&Sylvia   Dennis&Elline   Mark&Daniëlle   Ad&Larisa   Arvid&Claudia   John&Anna    John&Sabrina   Joziene&Esma   Remon&Angela   Stefan&Leyla   Dolf&Janna   Dolf&Janna    Kevin&Linda   JanCarel&Idaline   Erwin&Dorien   Leon&Corinne   Martin&Marja   Kevin&Lisanne   Erwin&Cindy    Kevin&Brigitte   Lo&Serbeth   Maarten&Marga 

Hij was direkt thuis, toen de fotograaf binnen kwam op de Westdijk om 09.30 uur in Hellevoetsluis op 10 september 2010. De woonkamer hing vol met foto's die hij al had gemaakt van de kinderen en vrienden viervoeters van de familie, die in de loop van de jaren zijn gemaakt. En deze keer, hij is altijd de tweede die de bruid ziet, op moeders na dus, was er een derde die stiekem om het hoekje komen kijken. Catootje de belangrijkste  gast voor vanmiddag, want die moest immers de ringen brengen samen met Sander de broer en belofte van hoofdklasser v.v. Nieuwenhoorn de plaatselijke voetbalvereniging die net onder de douche vandaan kwam. En dan staat Kevin te bellen. Of we klaar zijn en natuurlijk is Brigitte er helemaal klaar voor en "in als Sissy" komt ze de trap af, nadat Mams de deur open gemaakt had en haar kersverse "zoon" heeft omarmd en binnen gelaten. Tja, dat zijn toch één van de momenten van de dag, heel emotioneel, dat zijn de momenten waar je als fotograaf op wordt afrekend. Wat voor dag het ook is regen, zonneschijn, wind, erger nog hagel, natte sneeuw en harde wind. Er zijn van die plaatjes die je moet hebben en dat is zo ook vandaag.

Het begin was niet best, wind, een druppeltje, maar vanmiddag zou het beter worden. Het is inmiddels 09.45 uur en om 11.15 moeten we terug zijn, want dan staan de koetsen klaar van Rene van den Eijk uit IJsselmonde en die moet je niet laten wachten. Geintje natuurlijk, want we kennen elkaar al een aantal jaren en dat is dan gemakkelijk. Zeker vandaag, want later op de dag waar we oorspronkelijk de reportage foto's zouden maken stortregende het op dat moment en hij was niet te beroerd om later in Rockanje toen het even droog was, nog wat plaatje te laten schieten, zodat de fotograaf alsnog zijn boek kon vullen. We hebben het al verklapt dus. De weersvoorspelling was dat het 's middags beter weer zou worden, maar daar kwamen we bedrogen in uit. In de motregen hebben we de fotoreportage gemaakt op Olaertsduyn in Oostvoorne, waar vanmiddag ook de plechtiging zou plaats vinden in die fantastische tuin in de open lucht. De foto's zijn fantastisch, mede omdat het bruidspaar echt de nattigheid aan hun schoenen lapte. Dan vlug weer naar de Westdijk waar alle daggasten waren verzameld. De ceremoniemeesters Peter en Mary .... oud bruidsparen van de fotograaf alweer 13 jaar geleden wat gaat dat snel allemaal, regelden alles prima. Ik liep van af dat moment niet meer zonder paraplu boven mijn hoofd. Peter bedankt, niet zo zeer mijn hoofd, maar mijn apparatuur natuurlijk, die zwaar te verduren had met al die vochtigheid. Er was al een flitser die haperde, een body kan er natuurlijk wel tegen, maar dat extra licht dat je nodig hebt dat moet je droog houden.
 
En dan was het op ons dooie gemakje van Hellevoet naar Oostvoorne tripele, trippel trap, voor de fotograaf is deze tijd nu verbijten. Het is namelijk droog. Buiten dat op de route een vuilniswagen zijn hydrauliek er onder vandaan reed op de Middelweg in Oostvoorne, dus er een ander route moest worden gereden dan oorspronkelijk geplant. Gelukkig dus dat we met twee auto's voorrop reden want op deze smalle weg is het onmogelijk te keren voor de koetsen. Zou je mooi te laat zijn bij de ambtenaar van de burgerlijke stand.Dan heb je echt een probleem. En voor de fotgraaf is het ookl fijn een ceremoniemeester in zijn auto te hebben, Peter bedankt, die mijn auto bestuurde, zodat ik onderweg mooiste plaatjes kon schieten en vlug weer kon instappen naar een volgend mooi achtergrondje. Na telefonisch contact met Mary die vlak voor de koetsen en paarden reed, werd er voor een andere route gekozen. Perfect geregeld allemaal, en het is wel eens anders kan ik je verzekeren. Is de fotograaf ook ceremoniemeester omdat men dacht er geen eentje nodig te hebben maar samen met Peter en Mary kwam alles in orde. Nu kon ik me concentreren op foto's, m'n auto volgde vanzelf. We kwamen gelijk met het regenfront aan in Olaertsduyn. Kon nog net de daggasten fotograferen en dan vlug onder de tenten voor de plechtiging. Koud was het niet maar de versterker moest wel op tandje 9 anders was de ambtenaar niet te verstaan boven het geratel van de regen op het canvas doek. Gelukkig had ik Peter, die niet van mijn zijde week met een grote paraplu en heb de mooiste plaatjes gemaakt. Voor een fotograaf hoeft de zon niet zo bij dit onderwerp, staat altijd in de verkeerde richting, maar in de stortende regen, dat is wat anders. Het is weer eens wat anders die druppels op het water. Je zou het graag anders zien voor het bruidspaar maar weet je door dit alles goed te gebruiken dan krijg je natuurlijk geen standaard boek. Nu met een invulflitsje en dat witte plafonnetje van die tent zijn het wereldse plaatjes geworden. Natuurlijk wordt er eerst een een mooie rode Hart balon losgelaten voor Paps Verschoor, wie kent 'm niet in deze contreien Ruud Verschoor 's-lands slimste afzetter. Geen evenement zonder zijn dranghekken. Het is natuurlijk dramatisch dat hij er niet bij kan zijn. Dat is natuurlijk ff zo'n moment dat de tijd daar een paar minuten heeft stil gestaan, heel intens. Dan komt toch het plechtige gedeelte, het ja-woord en de kus. En komt Catootje en Sander over de catwalk, zoals al verklapt de ringen brengen en maar weinig kunnen het droog houden. Het uitwisselen van de ringen, met bijbehorende handtekeningen, zo ook van de getuigen en de ambtenaar om dit alles te bevestigen en dan vlug naar binnen voor de felicitaties. De geluksduiven werden losgelaten om dit alles nogmaals te onderstrepen maar denk dat alles al dik voor mekaar was. Nog de groepsfoto onder de bomen snel gemaakt zonder plu's natuurlijk. De garderobe straks zal dik naar de haarlak ruiken want er zal hier en daar wel wat haar zijn uitgezakt door de vochtigheid. Fotograaf je wordt bedankt namens de dames.

Dan richting Het Golfie in Rockanje waar de bruidstaart werd aangesneden en heerlijk zou worden gebikt om later weer teug te gaan naar Oostvoorne om te feesten in Olaertsduin. In de duinen en afgesproken met René, als het maar enigszins droog zou worden, dat we daar nog wat foto's zouden maken. Ik rij natuurlijk vooruit en kom daar aan bij de 2e slag en de regen stopt. We stappen gelijk naar Mitch, die daar de parkeerbeheerder is, en vragen of we foto's mochten maken tegen de duinrand aan achter de afrastering. Natuurlijk was dat geen probleem zeker toen ik de situatie uitlegde, dat we een slechte dag hadden met het weer en toevallig waren zijn ouders ook pas getrouwd en hadden het zelfde vorige week meegemaakt. Alle medewerking kregen we dus. FF de sleutels opzoeken van de slagboom en we kregen het mooiste plekkie in de duinen. Zo zie je maar weer, geeft niet wat je kent maar wie je kent. We hebben daar nog hele leuke foto's sessie gemaakt voordat we de taart aan snijden. Natuurlijk hebben we erna nog een leuk plaatje gemaakt met met de ceremoniemeesters, die het deze keer wel heel veel van werd gevraagd van hun improvisatie vermogen door de weerssituatie. Zo'n foto dat kan je wel aan de fotograaf over laten. Zo'n standaard plaatje met z'n vieren voor op de schoorsteenmantel??#%&*. Dacht het niet. En weer werd er een optie gedaan op Mitch en deze keer moest zijn brommer het ontgelden. Toch een veeeel leuker aandenken van deze dag dan zo'n plaatje met z'n vieren in de duinen. De fotograaf druipt af, natte kleding uit en met oranje voeten onder de douche. Z'n schoenen waren dus niet helemaal waterdicht. In de duinen van Oostvoone hebben ze het geweten. Zou er nog lang rumoerig zijn en onrustig. De zwanen waren anders knap chagrijnig de volgende dag heb ik gehoord uit goede bronnen. Door slaap te kort snauwde ze de eenden af bij het ontbijt waar anders altijd tijd was voor een goed gesprek.

Kevin en Brigitte heel veel geluk en van harte gefeliciteerd en veel geluk toegewenst.